Andrea Arnold'un yönettiği 2011 yapımı 'Wuthering Heights', Emily Brontë'nin dünya edebiyatına kazandırdığı unutulmaz romanın sert ve gerçekçi bir yorumu olarak karşımıza çıkıyor. Film, kimsesiz ve kökeni bilinmeyen Heathcliff'in, Earnshaw ailesi tarafından evlat edinilmesiyle başlayan ve onun ailenin kızı Cathy ile yaşadığı fırtınalı, tutkulu ve imkansız aşkın trajedisini anlatıyor. Yoksulluk, sınıf farklılıkları ve toplumsal baskıların gölgesinde filizlenen bu ilişki, zamanla öfke, kıskançlık ve intikam duygularıyla şekillenen yıkıcı bir yola sapıyor.

Yönetmen Andrea Arnold, geleneksel dönem dramı kalıplarını kırarak, hikayeyi çarpıcı ve ham bir gerçeklikle sunmayı tercih ediyor. Doğayı neredeyse bir karakter gibi kullandığı görüntü yönetimi, Yorkshire'ın kasvetli ve rüzgarlı tepelerini aşkın ve acının bir metaforu haline getiriyor. James Howson ve Kaya Scodelario'nun canlandırdığı genç Heathcliff ve Cathy karakterleri, romantikleştirilmemiş, içgüdüsel ve son derece fiziksel performanslarıyla dikkat çekiyor. Senaryo, diyalogları minimalize ederek, karakterlerin bakışları, beden dilleri ve doğa ile kurdukları ilişki üzerinden derin bir duygusal yoğunluk inşa ediyor.

Bu uyarlama, klasik hikayenin romantik yönünden ziyade, onun altında yatan karanlık tutku, sosyal eşitsizlik ve yabancılaşma temalarını ön plana çıkarıyor. Geleneksel bir peri masalı bekleyen izleyicilere sert bir gerçeklik sunsa da, insan doğasının en ilkel duygularını samimi ve çarpıcı bir şekilde yansıtması nedeniyle izlenmeyi hak ediyor. Edebiyat uyarlamalarından farklı ve cesur bir deneyim arayanlar için, 'Wuthering Heights' (2011), görsel bir şiir niteliğinde, unutulması güç bir sinema eseri.