Bernardo Bertolucci'nin 1970 yapımı 'The Conformist' (Il conformista), sadece İtalyan sinemasının değil, dünya sinema tarihinin de en etkileyici politik ve psikolojik dramalarından biri olarak kabul edilir. Film, Benito Mussolini'nin faşist rejimi yükselişteyken geçer ve başkarakter Marcello Clerici'nin (muhteşem bir Jean-Louis Trintignant tarafından canlandırılan) iç dünyasına odaklanır. Clerici, çocukluğundan gelen travmaların ve topluma uyum sağlama arzusunun etkisiyle, faşist rejimin bir ajanı haline gelir. Görevi, eski üniversite profesörü ve rejim muhalifi olan Quadri'yi (Enzo Tarascio) öldürmektir.

Bertolucci, Vittorio Storaro'nun görsel şölen niteliğindeki sinematografisiyle, Clerici'nin ahlaki ikilemlerini ve psikolojik parçalanmışlığını adeta bir resim gibi sunar. Film, Art Deco ve faşist mimarinin gösterişli estetiği ile karakterlerin içsel çürümüşlüğü arasında güçlü bir tezat oluşturur. Dominique Sanda'nın canlandırdığı Anna ve Stefania Sandrelli'nin canlandırdığı Giulia gibi kadın karakterler, Clerici'nin karmaşık cinsellik ve iktidar algısını daha da derinleştirir.

'The Conformist', bireyin toplum ve siyasi sistem karşısındaki teslimiyetini, ahlaki sorumluluğun reddini ve 'normalleşme' arzusunun tehlikelerini sorgular. Görsel olarak devrim niteliğindeki sahneleri, derin karakter analizleri ve tarihsel bağlamı işleyişiyle, izleyiciyi hem estetik hem de entelektüel düzeyde etkiler. Sinema diline yaptığı katkılar nedeniyle birçok yönetmi ilham kaynağı olan bu film, sadece bir dönem draması değil, evrensel insani durumlara dair zamansız bir başyapıttır. İzleyiciyi, güzellik ve dehşet, arzu ve korku arasında unutulmaz bir yolculuğa çıkarır.