Son of Saul, 2015 yılında gösterime giren ve yönetmen László Nemes'in ilk uzun metrajlı filmi olarak büyük ses getiren bir başyapıttır. Auschwitz-Birkenau toplama kampında geçen film, Yahudi-Macar bir tutsak olan Saul Ausländer'ın (Géza Röhrig) hikayesini anlatır. Saul, Sonderkommando olarak çalışırken, öldürülen bir çocuğu kendi oğlu olarak benimser ve onu geleneksel bir Yahudi cenazesiyle gömebilmek için bir haham bulma arayışına girer. Bu imkansız görev, onu kampın korkunç mekanizması içinde tehlikeli bir yolculuğa çıkarır.

Filmin en çarpıcı yanı, benzersiz görsel ve anlatım dilidir. Nemes, kamerasını neredeyse sürekli Saul'un yakın planında tutarak, izleyiciyi karakterin dar bakış açısına hapseder ve Holokost'un devasa dehşetini periferik görüntüler ve seslerle hissettirir. Bu teknik seçim, seyirciye yaşanan trajedinin büyüklüğünü dolaylı ama son derece güçlü bir şekilde aktarır. Géza Röhrig'in söze çok az ihtiyaç duyan, yüz ifadeleri ve beden diliyle dolu unutulmaz performansı, Saul'un umutsuz azmini ve iç dünyasının yıkımını muazzam bir yoğunlukla yansıtır.

Son of Saul, sadece bir Holokost filmi değil, insanlığın, anlamın ve ritüelin en karanlık koşullarda bile nasıl bir direniş biçimine dönüşebileceğine dair derin bir sorgulamadır. Saul'un çabası, sistematik bir yok etme makinesi karşısında bireysel bir kimlik ve insanlık mücadelesi olarak okunabilir. Cannes Film Festivali'nde Büyük Ödül ve En İyi Yabancı Film Oscar'ı da dahil olmak üzere sayısız ödül kazanan bu film, izleyiciyi sarsan, üzerine uzun uzun düşündüren ve sinemanın gücünü hatırlatan nadir yapımlardandır. İnsan ruhunun sınırlarını keşfetmek isteyen her izleyici için kaçırılmaması gereken bir deneyim sunar.